۱۱۶۸.رسول عليه السلام گفت:هُمْ يُراو?نَ» [١] و امّا آنچه گفتيم اذا وعد خلف آن بود كه ثعلبة بن مالك. بيامد و گفت: يا رسول اللّه ! إِنَّ لي غُنَيمات و إِنِّي مُولِع بالسائمة. من گوسپندكى چند دارم و من مولعم به چهارپاى خداى را دعا كن تا مرا بركتى دهد كه من حق خدا و حقها ديگر به واجبى بگزارم. من دعا كردم. خداى تعالى او را گوسپند بسى داد. چون وقت صدقه آمد، كس فرستادم و طلب حق اللّه كردم بخل كرد و وعده خلاف كرد. خداى تعالى اين آيه فرستاد: «وَمِنْهُمْ مَنْ عاهَدَ اللّه َ لَئِنْ آتانا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ الصّالِحِينَ» [٢] ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۲، ص ۶۱۷)

۱۱۶۹.ابو الشليل روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت:«هر كه امروز صدقه دهد، من فرداى قيامت براى او گواهى دهم».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤]
، ج ۲، ص ۶۱۸)

۱۱۷۰.ابو هريره گويد از رسول عليه السلام شنيدم كه گفت:«به آن خداى كه جان من به امر اوست كه هيچ بنده نباشد كه صدقه دهد از كسبى حلال و خداى تعالى جز حلال پاك نپذيرد و بر آسمان نشود، الاّ صدقه پاك و الاّ آن صدقه در دست كرم خداى مى نهد خداى از او بستاند آن را و مى پروراند؛ چنان كه يكى از شما كرّه اسبى پروراند تا يك لقمه كه از براى خداى داده باشد، مانند كوهى عظيم شود».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۲، ص ۶۳۳)

۱۱۷۱.جماعتى بسيار روايت كردند از رسول عليه السلام، چون«هر كه او نفقه بفرستد براى نمازيان و او به خانه بنشيند، به هر درمى هفتصد درم بنويسند او را و هر كه به نفس خود غزا كند، به هر درمى كه در آن خرج كند، خداى تعالى او را روز قيامت هفتصد هزار درم عوض بدهد».

(تفسير