۱۹۲۲.در خبر است كه صادق عليه السلام گفت:سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظّالِمِينَ» [١] . و مى شنود كه خداى تعالى به عقب اين مى گويد: «فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَكَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ» [٢] .
و عجب از آنكه او زياده مال طمع دارد و فزع نكند با اين كلمه كه: ما شاء اللّه لا قوّة الاّ باللّه . و مى شنود كه خداى تعالى به عقب اين مى گويد: «فَعَسى رَبِّي أَنْ يُو?تِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ» [٣] ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۶۹۱)

۱۹۲۳.اميرالمؤمنين عليه السلام گفت:«دنياى شما به نزديك من خوارتر از خفيدن بزى است به نزديك خداوندش».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۷۰۰)

۱۹۲۴.عمار الدهنى روايت كرده از صادق عليه السلام كه او«هر كه را كارى پيش آيد پنج بار بگويد: ربّنا. خداى تعالى نجات دهد او را از آنچه ترسد و برساند او را به آنچه اميد دارد».
گفتند: چگونه؟ گفت: انّك لا تخلف الميعاد. آن گه گفت: نه از اين پس اجابت است: «فَاسْتَجَبْنا لَهُ رَبَّهُمْ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۱، ص ۷۰۸)

۱۹۲۵.مغيرة بن شعبه روايت كند از اميرالمؤمنين على عليه«چون يكى را از شما رنجى رسد بايد تا سه درم از صداق زن بخواهد و به آن انگبين بخرد و به آب باران بياميزد، بخورد تا جمع كرده باشد هناة و مراة و شفا و بركت را».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٧] ، ج ۱، ص ۷۲۰)

۱۹۲۶.از صادق عليه السلام روايت كردند كه:«خويشتن در كارزار مى فكنى در وقتى كه ظاهر حال آن باشد كه كشته شوى از ضعف و بى سازى و كثرت و غلبه دشمن».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٨] ، ج ۱، ص ۷۵۵)