۱۵۷۴.روايت كردند از اميرالمؤمنين على عليه السلام كه اوگفت: «ايشان به بهشت اند». آن گه گفت: «فرزندان مؤمنان با ايشان باشند در بهشت، و فرزندان كافران با ايشان در دوزخ باشند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۵، ص ۱۶۲)

۱۵۷۵.عايشه روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت:«كمتر كس از اهل بهشت خدمتكارى را كه آواز دهد، هزار خادم جوابش دهند به لبّيك لبّيك».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۱۶۳)

۱۵۷۶.ابو هريره روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت:«هر كه در مجلسى بنشيند كه در آن مجلس لفظ و گفتاگوى باشد، چون خواهد برخاست بگويد: سبحانك اللّهم بحمدك لا اله الاّ أَنت أَستغفرك وأتوب اليك. هر چه در آن مجلس گفته و كرده باشد، خداى تعالى بيامرزاند او را».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۵، ص ۱۶۶ ـ ۱۶۷)

۱۵۷۷.روايت است از ابو اُمامه از أُبَىِّ كعب كه گفت رسو«هر كه او سوره و النّجم بخواند، خداى تعالى او را حسنه بنويسد به عدد هر كسى كه بر رسول ايمان آورده و هر كس كه رسل را جحود كرد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۱۶۷)

۱۵۷۸.ابو هريره گفت رسول عليه السلام گفت:«شب معراج كه مرا به آسمان بردند، به سدرة المنتهى رسيدم. مرا گفتند: اين سدره است كه هر كس كه از امّت تو بميرد، به آنجا رسد چون بر سنّت تو باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۵، ص ۱۷۶)

۱۵۷۹.در خبرى آمد از اسماء بنت ابى بكر. او گفت:يك روز رسول عليه السلاموصف سدره مى كرد. گفت: «سوار در سايه او صد سال مى رود و يك برگ او را چندان سايه بود آن را كه دويست هزار سوار در او بتواند خفتن. در زير آن بسترى فكنده از زر