۱۳۷۰.در خبر است كه رسول عليه السلام را پرسيدند كه فردا«امّت بر صراط به نور على گذرند و على بر صراط به نور من گذرد و من به نور خداى گذرم و نور امّت از نور على است و نور على از نور من و نور من از نور خداى تعالى و هر كه به ما تولّى نكند، او را نور نباشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۴، ص ۵۰)

۱۳۷۱.اين خبرى است معروف كه رسول عليه السلام گفت:«هيچ كس را حلال نيست كه جمع كند ميان نام و كنيت من مگر مهدى امّت را كه او را رواست كه نام و كنيت من برگيرد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۴، ص ۵۵)

۱۳۷۲.ابوهريره روايت كرد از رسول عليه السلام كه گفت:«چون يكى از شما به اهل مجلسى رسد، بايد تا سلام كند اگر خواهد كه بنشيند بنشيند و چون خواهد تا برود نيز سلام كند كه آن اوّل أولى تر است از اين آخر».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۴، ص ۶۱)

۱۳۷۳.انس مالك گويد:من خدمت رسول كردم مدّتى. هرگز مرا نگفت در كارى كه كردم كه چرا كردى و اگر چيزى بشكستم، نگفت كه چرا شكستى. روزى آب بر دست او مى ريختيم، مرا گفت: «تو را سه خصلت بياموزم كه به آن منتفع شوى»
گفتم: بابى انت و امّى يا رسول اللّه .
گفت: «هر كس را كه بينى از امّت بر او سلام كن تا عمرت دراز شود، و چون در خانه خود روى سلام كن بر اهل خانه ات تا خير خانه ات بسيار شود، و نماز سنّت به جاى آر».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۴، ص ۶۱)