۱۴۰۲.ابو سعيد خدرى روايت كرد از رسول عليه السلام كه اوآنكه تورات فرو فرستاد هيچ امّت را و هيچ قرن را و قوم را هلاك نكرد به عذابى از آسمان جز قومى را كه مسخ كرد با بوزينه».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۴، ص ۲۰۵)

۱۴۰۳.سهل بن سعد الساعدى روايت كرد از رسول عليه السلام«خداى تعالى نوشته نوشت بر برگ مورد پيش از آنكه خلقان را آفريد به دو هزار سال. آن گه بر عرش نهاد. پس ندا كرد: يا أُمّةَ أَحمد إِنّ رحمتي سبقت غضبي؛ اى امّت احمد! رحمت من سبق برد خشم مرا. بدادم شما را پيش از نكه خواستيد و بيامرزيدم شما را پيش از آنكه استغفار كرديد. هر كس كه با پيش من آيد و او گواهى دهد كه جز خداى خداى نيست و محمّد رسول اوست، او را به بهشت برم و لكن رحمة من ربّك».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۴، ص ۲۰۶)

۱۴۰۴.روايت است از ابو اُمامه از أُبَىِّ كعب كه رسول عل«هر كه سوره عنكبوت بخواند، خداى تعالى او را به عدد هر مؤمنى و منافقى كه بودند و باشند تا به دامن قيامت، ده حسنه بنويسند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۴، ص ۲۲۵)

۱۴۰۵.بهر بن حكيم روايت كرد از پدرش و جدّش كه گفت رسول«با مادرت». گفتم: پس با كه؟
گفت: «با مادرت».
گفتم: پس با كه؟
گفت: «با مادرت».
گفتم: پس با كه؟ گفت: «با پدرت».
گفتم: پس با كه؟ گفت: «الاقرب فالاقرب؛ با آنكه نزديك تر باشد».

(تفسير