ترجمه: يكى معنى آن است كه مؤمن هر كجا حكمت بيند درآويزد بخواهد و بنويسد و ياد گيرد و تعويذ كند؛ پندارى گمشده او است، و معنى ديگر آنكه كلمه حكمت، اگر چه از سفيهى شنوى، از حكيمى گم شده باشد از اهل افتاده باشد كه نااهل گرفته باشد

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۴۷۳)

۲۳۹.أَلحَمدُ ثَناءٌ عَلَيهِ بِأَسمائِهِ وَصِفاتِهِ الحُسنى.

[ ترجمه: حمد سپاس خداوند است با نامها و اوصاف نيكويش.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۲۵)

۲۴۰.أَلحَمدُ رَأسُ الشُّكرِ ما شَكَرَ اللّه َ عَبدٌ إِلاّ يَحمَدُهُ.

ترجمه: حمد سَرِ شكر است، شكر نكرده باشد خداى را بنده اى كه حمد خداى نكند

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۲۵)

۲۴۱.أَلحَمدُ للّه ِِ الَّذِي أَحسَنَ خَلقِي وَخُلقِي وَزانَ مِنِّي ما شانَ مِن غَيرِي.

[ ترجمه: سپاس خداوندى را كه نيكو ساخت صورت و سيرت مرا و زيبا كرد از من آنچه را زشت نمود از جز من.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۲۶)

۲۴۲.أَلحَمدُ للّه ِِ الَّذِي بِنِعمَتِهِ تَتِمُّ الصّالِحاتُ.

[ ترجمه: سپاس خداوندى را كه به نعمت او اعمال صالح تمام گردد.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦]
، ج ۱، ص ۲۶)