۱۰۴۵.ابن معيد گفت از رسول عليه السلام پرسيدم كه بِرّ و«بِرّ آن باشد كه دل تو به آن منشر شود و آن را قبول كند و اثم آن بود كه در دل تو اثر كند و اگر چه مردمان تو را بر آن فتوا كنند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۲، ص ۹۳)

۱۰۴۶.از اميرالمؤمنين على عليه السلام كه او گفت از رسول«فرشتگان در سراى نشوند كه در آنجا صورت باشد يا سگ يا جُنب».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۲، ص ۱۰۲)

۱۰۴۷.بريدة الاسلمى روايت كرد كه رسول عليه السلام عند ه«قصد بكردم تا مردمان بدانند كه وضو كردن عند هر نمازى واجب نيست».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۲، ص ۱۰۶)

۱۰۴۸.ابو عثمان النَهدى روايت كند كه از رسول عليه السلا«هر كس كه او وضوى نماز باز كند و نيكو كند، گناه از او چنان فرو ريزد كه برگ از اين شاخ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۲، ص ۱۱۳)

۱۰۴۹.عمرو بن عينيه گفت رسول را عليه السلام پرسيدم از و«هيچ كس نباشد از شما كه آب برگيرد و مضمضه و استنشاق بكند و الاّ هر خطا و گناهى كه به دهن و بينى كرده باشد با آب ريخته باشد و چون آب بر وى فرو آرد، هر گناهى كه بر وى كرده باشد، به آب از روى فرود آيد. چون آب به دست ها فرود آرد، هر گناهى كه به دست كرده باشد با آب به سر انگشتانش فرود آيد. چون مسح بر سر دهد، گناهان به اطراف موى او بشود. چون مسح بر پاى دهد، گناهانى كه به پاى به آن سعى كرده باشد، از او فرو شود. چون بيايد و به آن وضو نماز كند و حمد و ثناى