۹۴۱.صادق عليه السلام گويد از پدرانش از اميرالمؤمنين عزُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها» [١] سيزده بار و در ركعت دوم الحمد و «قُلْ هُوَ اللّه ُ أَحَدٌ» [٢] پانزده مرتبه، هر كه هر سال اين نماز يك بار بكند، در ميان شام و خفتن، از جمله محسنان باشد و هر كه هر ماه يك بار بگزارد، از موقنان باشد و هر كه هر شب آدينه بگزارد، از مصلحان باشد و هر كه هر شب بگزارد، با من در بهشت مزاحمت كند و ثواب او جز خداى نداند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۶۳۳)

۹۴۲.رسول عليه السلام گفت:«من در خواب گاو ديدم، تعبيرش بر خيرى كردم و در خواب ديدم كه در كناره شمشير من رخنه بود، تعبيرش بر هزيمت كردم و چنان ديدم كه دست در درع محكم كرده ام، تعبيرش بر آن كردم كه مدينه باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۶۳۹)

۹۴۳.و به روايت عكرمه از اميرالمؤمنين على عليه السلام«يا على! آواز اين فرشته مى شنوى كه از آسمان مدح تو مى گويد و مى آيد؟» من گفتم: يا رسول! اين كيست؟ گفت: «فرشته اى است نام او رضوان».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۶۴۱)

۹۴۴.رسول عليه السلام حمزه عبدالمطلّب را و عبيده حارث«بيرون رويد به نصرت دين خداى و پيغمبر خداى و حقّى كه خداى فرستاد او را به آن».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۱، ص ۶۴۳)

۹۴۵.رسول عليه السلام عبيده حارث را گفت:«مرا بر تو خشم نيست و لكن تو ندانى كه من دوست ندارم كه پيش من ذكر ابو طالب كنند، الاّ به خير».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٧] ، ج ۱، ص ۶۴۴)