۹۶۵.عبيد بن عمير روايت كند كه رسول عليه السلام روز اح «مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللّه َ عَلَيْهِ...» [٢] آنگه گفت: «رسول خداى گواهى مى دهد كه ايشان فرداى قيامت گواهان من باشند به نزديك خدا (جلّ جلاله) بر ظلم ظالمان. بياييد و ايشان را زيارت كنيد و بر اينان سلام كنيد كه به آن خداى كه جان من به امر اوست كه هيچ كس نباشد كه بر ايشان سلام كند، و الاّ جوابش باز دهند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۶۸۵)

۹۶۶.اميرالمؤمنين على عليه السلام گفت:پرسيدم از رسول عليه السلام كه مجاهد را كه به جهاد رود، او را چه مزد باشد؟ او مرا گفت:
«بدان كه مرد غازى چون همّت و عزم غزا كند، خداى تعالى براى او براتى از دوزخ بنويسد. چون به برگ و ساز كردن گيرد، خداى تعالى به او فرشتگان مباهات كند. چون اهل و عشيره را وداع كند، در و ديوار بر او بگريد و از گناه به در آيد؛ چنان كه مار از پوست به در آيد. خداى تعالى بر هر مردى از غازيان چهل هزار فرشته را موكّل كند تا او را نگاه مى دارند از پس و پيش و چپ و راست و هيچ حسنه نكند، الاّ مضاعف كنند و هر روزى او را عبادت هزار مرد بنويسند كه هر مردى هزار سال عبادت كرده باشد، هر سالى سيصد و شصت روز، هر روزى چندان كه همه عمر