تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ٥٠٦
۱۷۹۷.رسول عليه السلام گفت:گروهى به كناره آب كوثر فراز آيند. فرشتگان ايشان را برانند. من گويم: امّت من اند. گويند: از پس تو احداث كردند كه تو ندانى».
(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۵، ص ۵۹۳)
۱۷۹۸.عبداللّه عباس گفت:چون اين سوره [٢] آمد، رسول صلى الله عليه و آله بر منبر رفت و خطبه كرد و اين سوره بخواند. صحابه گفتند: يا رسول اللّه ! اين كوثر چيست كه خداى تو را بداد؟
گفت: «جويى است در بهشت از شير سپيدتر و از چوب تير راست تر، بر كناره او درّ و ياقوت است، مرغانى سبز به آب خوردن بدان جوى آيند. گردنها چون شتران بختى».
گفتند: يا رسول اللّه ! چند ناعم باشند اين مرغان؟
گفت: «از ايشان ناعم تر آنان باشند كه اين مرغان خورند و از اين آب خورند و رضوان خداى دريابند».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۵، ص ۵۹۳)
۱۷۹۹.عبداللّه عمر روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آل«كوثر جويى است در بهشت. كنارهاى او از زر سرخ است و ريگ او از مرواريد و ياقوت است و خاك او از مشك خوش تر است و آبش از انگبين شيرين تر است و از برف سفيدتر».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۵۹۳)
۱۸۰۰.رسول صلى الله عليه و آله گفت:«آب كوثر از اصل سدرة المنتهى بيرون مى آيد، طول از مشرق تا مغرب است. بر كنار او زعفران رسته است، ريگ او دُرّ و مرجان و ياقوت است و خاك او مشك اذفر، بر كنار او قبّ ها از دُرّ و مرجان. هر كه در او شود، از غرق ايمن باشد. هر كه از او باز خورد، هرگز تشنه نشود و هيچ كس از او وضو نكند و الاّ هرگز اشعث و اغبر نشود. امّت من بر اين حوض چنان ازدحام كنند كه