۹۰۳.ابو اُمامه روايت كند از رسول عليه السلام كه گفت:و او تواند كه در آن امانت خيانت كند و نكند، خداى تعالى (جلّ جلاله) در بهشت چندانى حور العين دهد او را كه او خواهد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۵۸۹)

۹۰۴.ابو سعيد خدرى روايت كرد از رسول عليه السلام كه گف«بازرگانان راستگير امين، فرداى قيامت با پيغمبران و صديقان و شهيدان باشند به بركت آن راستى و امينى».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۵۸۹)

۹۰۵.رسول عليه السلام گفت:«اوّل چيزى كه از دين خود مفقود بكنى، امانت باشد و آخر چيزى كه از دين خود مفقود بكنى، نماز باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۵۸۹)

۹۰۶.حذيفة بن اليمان گفت رسول عليه السلام دو حديث ما ريكى بديدم و منتظر يكى ديگرم. يكى آنكه گفت: «امانت بر دل مردمان فرود آمد و قرآن فرود آمد، قرآن و سنّت بياموزى».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۵۸۹)

آنگه ما را گفت: «امانت برداريد». و در دفع امانت چنين گفت كه: «مرد بخسبد امانت از دل او بركنند، اثر او آنجا بماند؛ چنان كه ستاره. آنگه بخسبد امانت از دل او بركنند و اثر آن بماند؛ چنان كه شنه دست». (تفسير ابوالفتوح رازى، ج ۱، ص ۵۸۹)

۹۰۷.ابو اُمامه گفت از رسول عليه السلام كه گفت:«هر كه او مال مردى مسلمان ببرد به سوگند خداى تعالى او را دوزخ به واجب كند و بهشت بر او حرام كند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۵۹۱)

۹۰۸.جابر عبداللّه انصارى روايت كرد از رسول عليه السلا«عظيم تر كبيره شرك به خداى باشد و عقوق مادر و پدر و سوگند به دروغ. به آن خداى كه جان من به امر اوست كه هيچ كس نباشد كه او سوگند خورد بر چيزى و اگر همه چند پر سر اشكى