تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ١٧٤

۵۹۴.أَلنّاسُ رَجُلانِ فَمُبتَاعٌ نَفسَهُ فَمُعتِقُها وَبائِعٌ نَفسَهُ فَمُوبِقُهَا.

ترجمه: مردم دو است: يكى آنكه خود را بخرد و آزاد كند، و يكى آن است كه خود را بفروشد و هلاك كند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۵، ص ۵۴۰)

۵۹۵.أَلنّاسُ كَإِبلٍ مِئَةٍ لا تَجِدُ فِيها راحِلَةً واحِدَةً.

[ ترجمه: مردم چون قطار شتران باشند كه در آن يك راحله نيابى.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۷۰۹)

۵۹۶.أَلنّاسُ كَأَسنَانِ المَشطِ.

ترجمه: مردم چون دندانه شانه اند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۷۰۹)

۵۹۷.أَلنّاسُ مَعادِنُ كَمُعادِنِ الذَّهَبِ وَالفِضَّةِ.

ترجمه: مردمان معدنهااند؛ چون معدنهاى زر و سيم.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤]
، ج ۱، ص ۷۰۹)

اين حديث به صورت هاى ديگر نيز روايت شده: أَلنّاسُ مَعادِنُ تَجِدُوْنَ خِيارَهُمْ فِى الجاهِلِيَّةِ خِيارَهُمْ فِى الإِسْلامِ إِذا فَقِهُوْا. «مسند احمد، ج ۲، ص ۲۵۷، و با اختلاف اندك، ص ۲۶۰، ۳۹۱، ۴۳۱، ۴۳۸» أَلنّاسُ مَعادِنُ وَالعِرْقُ دَسّاسٌ وَأَدَبُ السُّوْءِ كَعِرْقِ السُّوْءِ. «جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۸۷، كنوز الحقائق، ص ۱۴۱» أَلنّاسُ مَعادِنُ فِى الخَيْرِ وَالشَّرِّ. «كنوز الحقائق، ص ۱۴۱»

۵۹۸.أَلنُّجُومُ أَمانٌ لِأَهلِ السَّمَاءِ وَأَهلُ بَيتِي أَمانٌ لِأُمَّتِي فَإِذا خَلَتِ السَّماءُ مِنَ النُّجُومِ أَتى أَهلَ السَّماءِ ما يُوعَدُونَ وَإِذا خَلَتِ الأَرضُ مِن أَهلِ بَيتِي أَتى أَهلَ الأَرضِ مايُوعَدُونَ.