تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ٢٢١
۷۶۹.رسول عليه السلام گفت:«در گوشتى كه به صدقه به بريده دادند، از آن نخورد».
(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۳۱۶)
۷۷۰.رسول عليه السلام گفت:«سر بتراش كه خداى تعالى دستورى بداد و فدا كن به روزه».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۳۱۶)
۷۷۱.جابر عبداللّه انصارى و ابو سعيد الخدرى روايت كردن«نيّت با عمره گردانى و محل شوى پس احرام به حج ها گيرى».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۳۱۷)
۷۷۲.ابو هريره روايت كند از رسول عليه السلام كه گفت:«هر كس او حج خانه خدا بكند و رفث و فسوق و جدال نكند، از گناه به در آيد چنان كه آن روز كه از مادر بزاده».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۳۲۲)
۷۷۳.ابو هريره روايت كند از رسول عليه السلام گفت:«چون روز عرفه باشد، خداى تعالى حاجيان را بيامرزد. چون شب مزدلفه باشد، بازارگانان را بيامرزد و چون روز منا باشد، جمالان را بيامرزد و چون وقت سنگ انداختن جمره عقبه باشد، سائلان را بيامرزد و هيچ كس آنجا نيايد از گويندگان لا اله الاّ اللّه ، الاّ خداى تعالى او را بيامرزد».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۳۲۶)
۷۷۴.عبدالرحمن بن خرداد روايت كرد از رسول عليه السلام«چون هاجر و اسمعيل بيامدند از پس مدّتى، ابراهيم خواست تا بيايد و ايشان را بيند. ساره گفت با من عهد كن كه فرو نيايى. ابراهيم عهد كرد. چون آنجا رسيد، اسماعيل حاضر نبود، برگشت. به دگر نوبت تا او را بيند شب بود و راه ندانست. چون صبح برآمد، آنجا رسيده بود. علامات بديد و جاى باز شناخت در روز عرفه نام بر جاى نهاد».