۲۵۲.خُذُوا عَنِّي قَد جَعَلَ اللّه َ لَهُنَّ سَبِيلاً، أَلبِكرُ بِالبِكرِ جَلدُ مائَةٍ وَتَغرِيبُ عامٍ وَالثَّيِّبُ بِالثَّيِّبِ جَلدُ مِأئَةٍ وَالرَّجمُ.

ترجمه: بگيريد از من خداى براى زنان رهى نهاد هر بكر كه با بكر زنا كند صد تازيانه بايد زد و يك سال از شهر خود بايد راندن (و مراد به بكر نامحصن است) و هر ثيّب كه با ثيّب زنا كند ايشان را حد بايد زدن، آنگه رجم كردن.

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۴، ص ۵)

۲۵۳.خَشيَةُ اللّه ِ رَأسُ كُلِّ حِكمَةٍ.

[ ترجمه: ترس از خدا سرچشمه هر حكمت است.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۴۷۳؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۳)

۲۵۴.خَصلَتانِ لا تُكُونانِ فِي مُنافِقٍ حُسنُ سَمتٍ وَفِقهٌ فِي الدِّينِ.

ترجمه: دو خصلت است كه در هيچ منافق نباشد: نيكو طريقى و فقه در دين.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۵۵)

۲۵۵.أَلخَمرُ جِماعُ الإِثمِ وَالخَمرُ أُمُّ الخَبائِثِ.

[ ترجمه: شراب جمع كننده گناه و مادر همه پليديها است.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۲، ص ۲۱۹)

در جامع الصغير به اين صورت آمده: أَلْخَمْرُ أُمُّ الْخَبائِثِ. (جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۰)

۲۵۶.خِيارُ الرِّجالِ مِن أُمَّتِي خِيارُهُم لِنِسائِهِم وَخَيرُ النِّساءِ مِن أُمَّتِي خَيرُهُنَّ لِأَزواجِهِنَّ.

ترجمه: بهترين مردان از امّت من، بهترين باشند زنانشان را و بهتر زنان، بهترين