۱۶۱۶.ابو اُمامه روايت كرد از أُبَىِّ كعب كه رسول گفت:«هر كه او سورة الحديد برخواند، او را از جمله آنان بنويسد كه به خداى و پيغمبران ايمان داشته باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۵، ص ۲۳۹)

۱۶۱۷.قتاده گفت:روايت كردند ما را كه رسول صلى الله عليه و آله يك روز با اصحابه نشسته بود، ابرى برآمد. صحابه را گفت: «شما دانيد تا اين چيست؟» گفتند: خداش و رسول عالم ترند.
گفت: «اين راعنان خوانند. اين ابرى است كه زمين را سيراب كند. خداى تعالى اين ابر را براند بر قومى كه او را شكر نكنند و او را نخوانند». آن گه گفت: «دانيد تا بالاى آن چيست؟»
گفتند: اللّه و رسوله اعلم؛ خداى و رسول عالم ترند.
گفت: «بالاى آن آسمان دنيا است و آن را رفيع خوانند و آن موجى مكفوف است و سقفى محفوظ». آن گه گفت: «دانيد كه پس از اين چيست؟»
گفتند: خداى و رسول عالم ترند.
گفت: «بالاى آن آسمان دوم است و از آسمان دوم تا اوّل پانصد ساله راه است و از هر آسمانى تا به آسمانى، پانصد ساله راه است. آن گه از بالاى آن عرش است و از آسمان هفتم تا به عرش، پانصد ساله راه است».
آن گه گفت: «دانيد تا زير شما چيست؟»
گفتند: خدا و رسول عالم ترند.
گفت: «زمينى ديگر است و از اين زمين تا آن زمين، پانصد سال راه است». همچنين گفت: «تا هفت زمين». آن گه گفت: «به آن خداى كه جان به دست اوست كه اگر خداى را بخوانيد از بالاى عرش جواب دهد شما را».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ،