ترجمه: خداى تعالى ارواح ايشان را در شكم هاى مرغانى سبز نهاد كه از جوى هاى بهشت آب مى خورند و از درختان بهشت ميوه مى خورند و در بهشت چنان كه خواهند مى گردند و مأوا و منزل ايشان قنديل ها است از زر و در زير عرش ربّ العزّة آويخته.

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۶۸۲)

۲۱۸.جَعَلتُ شَفاعَتِي لِأَهلِ الكَبائِرِ مِن أُمَّتِي أَتَرانِي لا أَكُونُ مِنهُم.

ترجمه: من شفاعت خود را براى اهل كباير امّت نهادم؛ گمان برى كه من از ايشان نه ام؟

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۳۱۲)

۲۱۹.جُعِلَت لِي الأَرضُ مَسجِداً وَتُرابُها طَهُوراً.

ترجمه: زمين را براى من مسجد كردند و خاكش مرا طهور ساختند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۵، ص ۴۱۳)

اين حديث در جامع الصغير و صحيح مسلم به اين صورت ضبط شده: عَنْ أَبِى هُرَيْرَةِ أَنَّ رَسُول اللّه ِ صَلّى اللّه ُ عَلَيه وَسَلَّمْ قالَ فُضِّلْتُ عَلَى الأَنْبِياءِ بِسِتٍّ أُعْطِيْتُ جَوامِعَ الْكِلَمِ وَنُصِرْتُ بِالرُّعْبِ وَأُحِلَّتْ لِىَ الغَنائِمُ وَجُعِلَتْ لِىَ الأَرْضُ طَهُوراً وَمَسْجِداً وَأُرْسِلَتُ إِلَى الخَلْقِ كافَّةً وَخُتِمَ بِىَ النَّبِيُّوْنَ. «جامع الصغير، ج ۲، ص ۷۵؛ مسلم، ج ۲، ص ۶۴ ـ ۶۳» و در كنوز الحقائق و صحيح بخارى به اين صورت آمده: جُعِلَتْ لِىَ الأَرْضُ مَسْجِداً وَطَهُوْراً. «صحيح بخارى، ج ۱، ص ۴۶؛ كنوز الحقائق، ص ۵۵»

۲۲۰.جَفَّ القَلَمُ بِما أَنتَ لاقٍ.

[ ترجمه: قلم بر آنچه نرم شدى و رضايت دادى خشكيد (آن را بر تو نوشتند).]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۱۸۵؛ صحيح بخارى، ج ۷، ص ۱۹۶؛ عينى، ج ۱۱،