۲۰۰۶.در تفسير آيه: «وَأَنَّهُ تَعالى جَدُّ رَبِّنا مَا اتَّخَذَ صاحِبَةً وَلا وَلَداً» [٢]
، از باقر و صادق عليهماالسلام روايت كردند كه ايشان گفتند: «اين كلمتى است كه جن گفتند و ندانستند كه خداى را جد نتوان گفتن. خداى از ايشان عفو بكرد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۵، ص ۴۰۹)

۲۰۰۷.روايت كردند از امام محمدباقر عليه السلام كه او گف«تبتّل آن است كه دست بردارد در نماز».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۴۱۹)

۲۰۰۸.ابو حمزه ثمالى روايت كرد از امام محمدباقر (عليه ا«ما و شيعه ما از اصحاب يمينيم».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۵، ص ۴۶۸)

۲۰۰۹.اميرالمؤمنين على (عليه الصلوة والسلام) گفت:فرشتگانند كه جان كافران را نزع كنند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۵، ص ۴۶۸)

۲۰۱۰.روايت از اميرالمؤمنين است (عليه الصلوة والسلام) ك«فرشتگان اند كه