تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ٩٨

۲۶۰.خَيرُ المالِ سِكَّةٌ مَأبُورَةٌ وَفَرسٌ مأمورَةٌ. [١]

ترجمه: بهترين مال رسته نخل بود پيراسته بر برافكنده و اسبى كه بسيار زايد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۳، ص ۲۱۷؛ ج ۳، ص ۳۴۵؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۹، به صورت ديگر آمده)

۲۶۱.خَيرُ النّاسِ رَجُلٌ مُمسِكٌ بِعِنانِ فَرَسِهِ فِي سَبِيلِ اللّه ِ كُلَّما سَمِعَ هَيعَةً طارَ إِلَيها.

ترجمه: بهترين مردمان مردى باشد عنان اسب به دست گرفته در سبيل خداى (عزّوجلّ). هر گه كه آوازى بشنود، آنجا شتابد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۲۷۱)

۲۶۲.خَيرُ النّاسِ قَرنِي ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُم.

ترجمه: بهترين مردمان، مردمان عهد من اند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۶۲۸؛ صحيح مسلم، ج ۲، ص ۲۷۱؛ نووى، ج ۹، ص ۵۲۴)

۲۶۳.خَيرُ النِّكاحِ أَيسَرُهُ مَهراً.

[ ترجمه: بهترين نكاح كم مهرترين آن است.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۷۴۱؛ جامع الصغير، ج ۱، ص ۸)

۲۶۴.أَلخَيلُ مَعقُودٌ بِنَواصِيهَا الخَيرُ إِلى يَومِ القِيامَةِ.

ترجمه: خير در پيشانى اسبان بسته است تا به روز قيامت.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۱، ص ۵۲۲؛ صحيح بخارى، ج ۴، ص ۱۷۴؛ عينى، ج ۷، ص ۵۸۲؛ ج ۶، ص ۴۶۶؛ قسطلانى، ج ۶، ص ۹۲)