آن باشد كه نفس را از قضاى هوا ببرد و تمنّاى بهشت كند بر خداى.
تمام حديث در جلد دوم جامع الصغير، صفحه ۹۷ ضبط و در آخر آن كلمه «أَلْأَمانِىَّ» نيز افزوده شد.

۳۷۴.كِيلُوا الطَّعامَ وَلا تَهِيلُوا.

[ ترجمه: طعام را كيل و اندازه كنيد و مقدار آن نادانسته نفروشيد.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۵، ص ۴۲۰؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۸۳ با تغييرى)

۳۷۵.لا إِيمانَ لِمَن لا أَمانَةَ لَهُ.

ترجمه: ايمان نباشد آن را كه امانت نباشد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢]
، ج ۱، ص ۲۶۹؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۷۱)

۳۷۶.لا يَبقَى عَلى ظَهرِ الأَرضِ بَيتُ مَدَرٍ وَلا وَبَرٍ إِلاّ أَدخَلَهُ اللّه ُ كَلِمَةَ الاسلامِ بِعِزِّ عَزِيزٍ أَو بِذُلِّ ذَلِيلٍ.

ترجمه: بر پشت زمين خانه بنماند در حضر و در بدو والا خداى تعالى كلمة اسلام در او برد امّا به عزّ عزيز او بذلّ ذليل.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۳۰۸)

۳۷۷.لا تُنَبِّزُوا بِإِسمِي.

ترجمه: نام من به همزه مگوئيد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۲، ص ۵)

۳۷۸.لا تَجمَعُوا بَينَ إِسمِي وَكُنيَتِي.

ترجمه: از ميان نام من و كينة من جمع مكنى [٥] .

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۱، ص ۶۶۲)