ترجمه: ايمان بر دل علامتى باشد سپيد. چندان كه ايمان مى افزايد، سپيدى بيفزايد و نفاق در دل اوّل لمظه اى باشد سياه. چندان كه نفاق مى افزايد، آن سياهى مى افزايد؛ تا همه دل سياه شود و به خداى كه اگر دل مؤمن بشكافند، سپيد يابند و اگر دل منافق بشكافند، سياه يابند. [١]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۵۴)

۱۸۳۴.اميرالمؤمنين على عليه السلام گفت:أُنظُر إِلى ما قَالَ وَلا تَنظُر إِلى مَن قالَ.
ترجمه: به آن نگر كه چه مى گويد؛ به آن منگر كه مى گويد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۹۲۲)

۱۸۳۵.محمد بن على باقر روايت كند از جابر عبداللّه انصاراز ام السلمه پرسيدند حديث از اميرالمؤمنين عليه السلام شنيدم كه گفت: إِنَّ عَلِيّاً وَشِيعَتَهُ هُمُ الفائِزُونَ.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۴۴)

۱۸۳۶.در اخبار متظاهر متواتر است است عن زِرِّ بن حُبيشإِنَّهُ العَهدُ إِلَى النَّبِيِّ الأُمِّيِّ إِنَّهُ لا يُحِبُّكَ إِلاّ مُؤمِنٌ وَلا يُبغِضُكَ إِلاّ مُنَافِقٌ.

[ ترجمه: اين همان پيمان من با پيامبر اُمّى است كه ]فرمود] دوست نمى دارد تو را مگر مؤمن و بُغض و دشمنى نمى كند تو را مگر منافق. [

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۶۹۵)

۱۸۳۷.از اميرالمؤمنين عليه السلام روايت كرده اند كه اوأَلإِيمانُ يَبدُو لُمظَةً بَيضَاءَ فِى
¨