۱۶۶۲. ابو هريره روايت كرد تفسير اين آيت [١] از رسول صلى الله عليه و آله كه او گفت: «هيچ بنده اى نباشد از محسن و مسيئى، دوزخى و بهشتى، و الاّ روز قيامت حسرت خورند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۳۳۷)

۱۶۶۳.ثوبان روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله فرمود«هر آن زنى كه از شوهر طلاق بگيرد بى سببى و رنجى، بوى بهشت بر وى حرام است».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣]

۱۶۶۴.عبداللّه عباس روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آ«هر كه او استغفار بسيار كند، خداى تعالى او را از غمها بيرون آرد، از هر تنگى او را فرج دهد و روزى دهد او را از آنجا كه او گمان نبرد. هر كه بر خداى توكل كند و با او استوار باشد و دلش ساكن بود به او در همّت و نيّت، خداى تعالى كفايت بكند كارهاى او را».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۳۴۶)

۱۶۶۵.روايت است از ابى اُمامه از أُبَىِّ كعب كه گفت كه«هر كه اين سوره بخواند، خداى تبارك و تعالى او را توفيق دهد تا توبه نصوح كند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۵، ص ۳۵۱)

۱۶۶۶.رسول صلى الله عليه و آله گفت:«توبه نصوح آن باشد كه مرد پشيمان بود بر گذشته و عزم كرده باشد به آينده كه ياسر مانند آن نشود».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۵، ص ۳۵۸)

۱۶۶۷.ابو موسى روايت كرد از حضرت رسول صلى الله عليه و آ«مردان بسيار كامل شدند و از زنان كس كامل نشد، مگر چهار زن: مريم دختر عمران، و آسيه دختر مزاحم، و خديجه دختر خويلد، و فاطمه عليهاالسلام دختر محمّد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٧] ، ج ۵، ص ۳۶۰)