۱۶۳۰.نافع روايت كرد از عبداللّه عمر كه او گفت:رسول را ديدم بر منبر ايستاده و مى گفت: «چون روز قيامت باشد، خداى تعالى اهل آسمان و زمين را جمع كند. همه در قبضه او باشند و همه پيش او باشند. آن گه گويد: أَنَا اللّه ، أَنَا الرحمن، أَنَا الرحيم، أَنَا الملك، أَنَا القدّوس، أَنَا السلام، أَنَا المؤمن، أَنَا المهيمن، أَنَا العزيز، أَنَا الجبّار، أَنَا المتكبّر، أَنَا الّذي بدأتُ الدُّنيا ولم تَكُ شيئاً؛ من آنم كه موصوفم به اين صفات. من آنم كه دنيا بيافريدم و هيچ نبود، من آنم كه باز بيافريدم، كجايند پادشاهان و جبّاران».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۲۹۸)

۱۶۳۱.انس مالك روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله فر«هر كه او آخر سوره حشر بخواند، خداى تعالى گناهش بيامرزد آنچه مقدّم باشد و آنچه مؤخّر».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۵، ص ۲۹۸)

۱۶۳۲.معقل بن يسار روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آل«هر كه بامداد بگويد: أَعوذ باللّه السميع العليم من الشيطان الرجيم و آن سه آيه از آخر سوره حشر بخواند، خداى تعالى هفتاد هزار فرشته را بر او موكّل گرداند تا برو صلوات مى دهند تا شب، و اگر آن روز بميرد، شهيد باشد و شب هم بدين طريق».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۲۹۸)

۱۶۳۳.ابو هريره گفت:رسول را صلى الله عليه و آله گفتم مرا نام مهترين بياموزد، فرمود: «آخر سوره حشر بسيار بخوان».
ديگر باره پرسيدم، همين فرمود. سيُّم بار پرسيدم، هم اين جواب داد.

(تفسير