۱۷۱۰.روايت است از أُبَىِّ كعب كه رسول (عليه وآله افضل «اذا السّماءُ انْفطرت» [١] بخواند خ داى تعالى او را به عدد هر گور كه در دنيا هست و به بعدد هر قطره باران كه از آسمان به زمين آيد او را حسنتى بنويسند و كار او نيكو كند در روز قيامت».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۴۸۴)

۱۷۱۱.راوى خبر گويد كه رسول صلى الله عليه و آله يك روز«يا فلان! تو را فرزندى آمده است؟»
گفتم: يا رسول اللّه ، آرى.
گفت: «با كه ماند؟» گفتم: يا رسول اللّه ! با پدر و مادر ماند.
گفت: «چنين مگوى كه نطفه در رحم چون قرار گيرد خداى هر شبهى كه ميان آن مرد و زن باشد تا به آدم جمع كند و او را به آن شبه آفريند كه خواهد. نبينى كه خداى تعالى چه گفت: «فِي أَيِّ صُورَةٍ ما شاءَ رَكَّبَكَ» [٣] ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۴۸۶)

۱۷۱۲.روايت است از ابو اُمامه از أُبَىِّ كعب كه رسول صل«هر كه او سورة المطففين بخواند خداى تعالى او را از رحيق مختوم آب دهد روز قيامت».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۵، ص ۴۸۷)

۱۷۱۳.محمد بن كعب القرطى روايت كرد از ابو هريره كه رسول«فلق نام چاهى است در دوزخ سر گرفته و سجّين نام چاهى است در دوزخ سر گشاده».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۵، ص ۴۹۰)

۱۷۱۴.براء بن عازب روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آل«عليّين در بالاى آسمان هفتم است در زير عرش».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٧] ، ج ۵، ص ۴۹۲)