۱۸۲۷.و چون به ذكر حسين على رسيد، گريه بر او افتاد. آن گه گفت: أَلسَّلامُ عَلَى الشَّهِيْدِ المَظْلُومِ. السَّلامُ عَلَى السَّيِّدِ المَرْحُوْمِ. السَّلامُ عَلَى الحَقِّ المَكْتُوْمِ. وَالحُسَيْنِ بْنِ عَليٍّ مِنْ أَبِيْهِ أَمِيْرِ المُؤْمِنِيْنَ عَلِيِّ بْنِ أَبِيْطالِبْ عليهم السلام».

[ ترجمه:من از زَكىّ على بن محمد و زَكىّ از هادى محمد بن على و هادى از رضا على بن موسى و رضا از كاظم موسى بن جعفر و موسى بن جعفر از صادق جعفر بن محمد و صادق از باقر محمد بن على و باقر از سجّاد زين العابدين و سجّاد از شهيد مظلوم حسين بن على كه درود باد بر شهيد مظلوم و سيد مرحوم و حق پنهان شده و حسين بن على از اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليهم السلام است. ]

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۵۴۹)

۱۸۲۸.معاذ العدويه گفت:از اميرالمؤمنين على عليه السلام شنيدم بر منبر بصره مى گفت: أَنَا الصِّدِّيْقُ الأَكْبَرُ آمَنْتُ قَبْلَ أَنْ آمَنَ أَبُوْبَكْرٍ وَأَسْلَمْتُ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمَ.

ترجمه: من صديق اكبرم. ايمان آوردم پيش از آنكه ابوبكر ايمان آورد و اسلام آوردم پيش از آنكه او اسلام آورد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۲، ص ۶۲۷)

۱۸۲۹.عباد بن عبداللّه روايت كرد كه از اميرالمؤمنين علىأَنَا عَبْدُ اللّه ِ وَأَخُوْ رَسُوْلِهِ لا يَقُوْلُهُ بَعْدِىْ إِلاّ كَذَّابٌ وَلَقَدْ صَلَّيْتُ قَبْلَ النَّاسَ بِسَبْعِ سِنِيْنَ.

ترجمه: من بنده خدااَم و برادر رسول او. پس از من كس نگويد، الاّ دروغ زنى و من نماز كردم با رسول عليه السلام هفت سال پيش از همه مردمان.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۲، ص ۶۲۷)

۱۸۳۰.در خبر است كه چون عبدالرحمن بن ملجم را، كه قاتل اإِنْ عِشْتُ رَأَيْتُ فِيْهِ رَأْيِى وَإِنْ مِتُّ فَاقْتُلُوْهُ بِىْ ضَرْبَةً بِضَرْبَةٍ وَلا تَمْثُلُوْا بالرَّجُلِ فَإِنَّ رَسُولَ اللّه ِ عليه السلام نَهَى عَنِ المُثْلَةِ وَلَوْ بِالْكَلْبِ العَقُوْرِ.