۶۸۷.عباده صامت روايت مى كند از رسول عليه السلام كه گف«بهشت صد درجه است از درجه اى به درجه اى. صد ساله راه است و فردوس از بالاى همه است. چهار جوى فرود مى آيد: يكى از آب و يكى از مى و يكى از شير و يكى از انگبين. چون از خداى بهشت خواهى، بهشت فردوس خواهى».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۷۰)

۶۸۸.حسن بصرى روايت كند كه رسول عليه السلام گفت كه:«به آن خدايى كه مرا به خلق فرستاد كه ميوه بهشت از درخت باز كنند، به دهن نارسيده كه خداى تعالى به بدل مانند آن باز آفريند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۷۰)

۶۸۹.ابو سعيد خدرى روايت كند كه رسول صلى الله عليه و آ«در بهشت مرغان باشند هر مرغى را هفتاد هزار پر بود، صحنى در پيش مرد بنهند، اين مرغ بيايد و بر آن صحن افتد و پرها بيفشاند. از هر پريش لونى طعام بيرون آيد، از برف سفيدتر و از كره نرم تر و از انگبين شيرين تر كه آن الوان بهرى و بهرى نماند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۷۰)

۶۹۰.رسول صلى الله عليه و آله گفت:«حور العين در بهشت به غنا گويند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۷۱)

۶۹۱.سعيد بن عامر روايت كند رسول صلى الله عليه و آله گ«اگر زنى از زنان بهشت يك بار سر به دنيا فرود آرد، همه زمين پر از بوى مشك شود و نور از آفتاب و ماه بستاند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۷۱)

۶۹۲.ابو سعيد خدرى روايت كند از رسول صلى الله عليه و آ«چون مؤمن را در بهشت آرزوى فرزند باشد، وضع و رضاع به يك ساعت باشد، بر حسب