۱۶۵۷.انس مالك روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله گف«خداى تعالى فرشتگان را فرمايد تا شب آدينه درهاى آسمانها را بگشايند. خداى تعالى اطّلاع كند به مؤمنان اهل زمين. بهرى در نماز باشند و بهرى خفته. گويد: من جزاء دهم هر كسى را در خور عمل نماز كنان را و خفتگان را. چون آخر شب باشد، يك بار ديگر اطلاع كند، همچنان يابد ايشان را. گويد: از شأن من بخل نيست. من ايستادگان را بيامرزم و خفتگان را به ايشان بخشيدم».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۵، ص ۳۲۵)

۱۶۵۸.حسن بصرى گفت و ابو مالك كه سالى در مدينه قحطى بود«بدان خدايى كه مرا به حق به خلق فرستاده كه اگر جمله شما به مبايعه رفته بوديد، از اين وادى آتشى برآمدى و همه را بسوختى».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۳۲۷)

۱۶۵۹.روايت كند زِرِّ حُبيش از أُبَىِّ كعب كه رسول صلى«هر كه سورة المنافقين بخواند، از نفاق برى شود».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۵، ص ۳۲۷)

۱۶۶۰.روايت است از عبداللّه عمر از حضرت رسول صلى الله ع«هيچ فرزند نباشد كه از مادر بزايد، و الاّ پنج آيت بر بندهاى سر او نوشته باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۳۳۴)

۱۶۶۱.أُبَىِّ كعب روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آله«هر كه سورة التغابن بخواند، خداى تعالى مرگ فجاء باز دارد از او».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۵، ص ۳۳۴)