۱۴۶۳.عبداللّه عباس گفت:روايت است از رسول صلى الله عليه و آله كه او گفت: «چون روز قيامت باشد، ندا كنند كه اين ابناء الستين؟ كجايند آنان كه عمر ايشان شصت سال باشد».
آن گه گفت اينان آنان اند كه خداى تعالى ايشان را گفت: أو لم نعمر كم ما يتذكر فيه من تذكر».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۴، ص ۳۹۶)

۱۴۶۴.زهرى گفت ما را روايت كردند كه رسول صلى الله عليه«مكر مكنيد و ماكر را معاونت مكنيد كه خداى تعالى مى گويد: «وَلا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلاّ بِأَهْلِهِ» [٣]
. و بغى مكنيد و باغيان را معاونت مكنيد كه خداى تعالى مى گويد: «فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ» [٤] ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۴، ص ۳۹۸)

۱۴۶۵.عبداللّه عمر روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آل«چون خداى تعالى عذابى به قومى فرستد، آنان را كه در ميان ايشان باشند، عذاب كند. آن گه روز قيامت هر يكى را على حسب عمله برانگيزد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۴، ص ۳۹۹)

۱۴۶۶.عايشه روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آله گفت:«در قرآن سورتى است كه شفاعت كند خواننده اش را و بيامرزد گوش دارنده اش را و آن سوره يس است».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٧] ، ج ۴، ص ۳۹۹)

۱۴۶۷.راوى خبر گويد كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«سوره يس معمّه است».
گفتند: يا رسول اللّه ! معمّه چه باشد؟
گفت: «آنكه صاحبش را عام گرداند خير دنيا و آخرت. اين سوره دافعه است و