۱۹۸۷.صادق عليه السلام گفت:اصحاب الكهف است كه ايشان ايمان پنهان داشتند. ايشان را مزد دوباره باشد و همچنين ابوطالب را. و او از دنيا نبرفت، تا [كه] فرشتگان او را بشارت دادند به بهشت و چون او را وفات آمد جبرئيل آمد و گفت: خداى تعالى مى فرمايد كه از مكّه برو كه تو را در مكّه ناصرى نيست پس از عمّت ابوطالب».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۴، ص ۲۱۲)

۱۹۸۸.از امام محمدباقر عليه السلام پرسيدند كه اميرالمؤم«بناحية الغرى و پيش از صبح دفن كردند او را و دفن او حسن و حسين و محمد حنفيّه و عبداللّه و جعفر كردند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۴، ص ۳۱۶)

۱۹۸۹.حسنِ على را پرسيدند كه اميرالمؤمنين را كجا دفن كر«به ره مسجد اشعث بيرون برديم و به ظهر الغرى دفن كرديم او را».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۴، ص ۳۱۶)

۱۹۹۰.سعيد جبير روايت كند از عبداللّه عبّاس از حضرت امي«ايذاء آن بود كه يك روز موسى و هارون به يك جا برفتند. چون به بعضى كوهها رسيدند، خداى تعالى هارون را قبض روح كرد. موسى برخاست و بيامد و بنى اسرائيل را خبر داد. او را گفتند: هارون را ببردى از بَرِ ما و بكشتى و باز آمدى و مى گويى بمرد. تو او را حسد كردى كه ما را دوست تر داشتيم كه تو و او بر ما نرم تر بود و سازنده تر از تو بر ما. خداى تعالى تنزيه ساخت موسى بكرد به آنكه فرشتگان را بفرستاد تا هارون را برگرفتند و بر محافل بنى اسرائيل بگردانيدند تا او مى گفت