۱۷۵۸.انس مالك روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آله كهآن گناه كه كنند، بر او ننويسند و نه بر پدر و مادرش نويسند. چون به حدّ بلوغ رسد و قلم تكليف بر او برانند، آن دو فرشته كه بر او موكّل اند بفرمايد تا او را نگاه دارند و مسدّد كنند و چون به چهل سال رسد در اسلام، خداى تعالى او را از سه بلا ايمن كند: از جنون و جذام و برص. چون به پنجاه سال رسد، خداى تعالى تخفيف حسابش كند. چون به شصت سال رسد، خداى تعالى توفيق توبه دهد او را. چون به هفتاد رسد، اهل آسمان دوستش دارند. چون به هشتاد رسد، خداى تعالى حسناتش مضاعف كند و سيّئاتش مكفّر. چون به نود سال رسد، گناه مقدّم و مؤخّرش بيامرزد و شفاعت او در اهل البيتش قبول كند. او را اسير اللّه فى ارضه نام كنند. چون به خرفى رسد، خداى تعالى مثال آن عمل كه در تندرستى و تمام عقلى كردى، بنويسد او را و اگر سيّئه كند، بر او ننويسد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۵، ص ۵۵۴)

۱۷۵۹.روايت است از أُبَىِّ كعب از رسول صلى الله عليه و«هر كه او سوره اقرأ بخواند، همچنان باشد كه همه سوره ها مفصّل خوانده باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۵۵۴)

۱۷۶۰.روايت است از زِرِّ حُبيش، از أُبَىِّ كعب، از رسول«هر كه او سورة القدر بخواند، او را خداى چندان ثواب دهد كه ماه رمضان روزه داشته باشد و شب قدر با روزه كرده باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۵، ص ۵۵۸)

۱۷۶۱.عبداللّه عمر گفت:در عهد رسول صلى الله عليه و آله چند كس در خواب ديدند از صحابه كه شب قدر شب بيست و سيم است. رسول صلى الله عليه و آله گفت: «خوابهاى شما متواطى است بر شب بيست و سيم و هر كه او خواهد تا قيام كند و عبادتى نمايد، فعليه بليلة