۱۴۱۳.ابو اُمامه روايت كرد از أُبَىِّ كعب كه رسول عليه«هر كه او سوره روم بخواند، خداى تعالى او را ده حسنه بدهد، به عدد هر فرشته كه خداى را در ميان و آسمان و زمين تسبيح مى كنند و هر طاعت كه آن روز و آن شب كند، به موقع قبول افتد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۴، ص ۲۴۷)

۱۴۱۴.عطاء بن يسار روايت كرد از ابو هريره از رسول عليه«بهشت صد درجه است. ميان هر درجه چندان كه از آسمان تا زمين و درجه برترين او فردوس است و جويهاى بهشت از فرود مى آيد و عرش روز قيامت برو نهاده باشد».
مردى بر پاى خواست گفت: يا رسول اللّه ! من مردى ام كه آواز خوش دوست دارم. در بهشت هيچ آوازِ خوش باشد؟
گفت: «آرى بدان خداى كه جان من به دست اوست كه خداى را در بهشت درختى است، وَحْى كند به آن درخت كه سماعى بشنوان بندگانى را كه در دنيا خود را دور داشتند از سماع ملاهى و معارف باطل از بربط مزامير. آن درخت به آواز آيد، به تسبيح و تهليل؛ آوازى كه خلايق مانند آن نشنيده باشند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۴، ص ۲۵۴)