۱۸۱۱.انس بن مالك روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله«هر كه او «قُلْ هُوَ اللّه ُ أَحَدٌ» [٣] بخواند، يك بار خدا بر او بركت كند و چون دو بار بخواند، بر او و اهل بيت او بركت كند و هر كه سه بار بخواند، خداى تعالى بر او و اهل او و همسايگان او بركت كند و هر كه دوازده بار بخواند، خداى تعالى براى او دوازده كوشك در بهشت بنا كند و حفظه گويند: بياييد تا كوشكهاى برادرمان بينيد. اگر صد بار بخواند، خداى تعالى كفّاره گناه بيست و پنج ساله كند او را. اگر چهار صد بار بخواند. كفّاره چهارصد ساله گناه بود او را جز خون به ناحق و مظالم. اگر هزار بار بخواند، نميرد تا جاى خود در بهشت نبيند يا ديگرى ببيند و او را خبر دهد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۶۰۷)

۱۸۱۲.سهل روايت كرد كه مردى به نزديك رسول صلى الله عليه«چون در خانه شوى بر اهل خانه خود سلام كن و اگر كسى نباشد، بر من صلوات بفرست و «قُلْ هُوَ اللّه ُ أَحَدٌ» يك بار بخوان».
مرد هم چنان كرد، توانگر شد و روزى بر او فراخ شد؛ تا با همسايگان خبر كرد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۵، ص ۶۰۷ ـ ۶۰۸)

۱۸۱۳.محمد بن المنكدر روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و«يك روز دو فرشته در هوا به يكديگر رسيدند. يكى از آسمان مى آمد و يكى از زمين. آنكه از آسمان مى آمد، گفت: امروز چندان عمل به آسمان بردم كه هرگز نبرده ام. فرشته ديگر گفت: آن چيست؟ گفت: مردى صد بار «قُلْ هُوَ اللّه ُ أَحَدٌ» بخواند. گفت: واجب شد. گفتند: يا رسول اللّه ! چه واجب شد؟ گفت: «بهشت واجب شد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۵،