۱۹۱۹.از صادق عليه السلام روايت است كه او گفت:«هر كه او صد بار استغفار كند چون بخواهد خفتن همه شب گناه از او مى ريزد تا در روز آيد و بر وى هيچ گناه نباشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۶۵۴)

۱۹۲۰.عبيدة السلمانى روايت كرد از اميرالمؤمنين على عليه«جبرئيل آمد بر رسول عليه السلام و گفت: خداى تعالى كاره است فداستدن شما از كافران و ايشان را رها كردن».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۶۸۰)

۱۹۲۱.عبداللّه عمرو الجَمَلىّ روايت كرد از اميرالمؤمنين«ايمان اول ملظه باشد سفيد در دل. آن گه مى فزايد تا همه دل سفيد شود و نفاق ملظه باشد سياه در دل. چندان كه مى فزايد دل سياه مى شود تا همه دل سياه شود و اگر دل مؤمن بشكافند، سفيد باشد و اگر دل منافق بشكافند، سياه باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۶۹۰)

۱۹۲۲.در خبر است كه صادق عليه السلام گفت:«عجب از آنكه از چهار چيز ترسد، چگونه پناه با چهار چيز ندهد: يكى از آنكه از دشمن ترسد، چرا فزع نكند به اين كلمه كه: «حَسْبُنَا اللّه ُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ» [٤] . و مى شنود كه خداى تعالى به عقب اين مى گويد: «فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللّه ِ وَفَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ» [٥] .
و آنكه او از مكر ماكرى ترسد، چرا پناه به اين كلمه ندهد كه: «وَأُفَوِّضُ أَمْرى إِلَى اللّه ِ إِنَّ اللّه َ بَصِيْرٌ بِالعِبَادِ» [٦] . و مى شنود كه خداى تعالى به عقب اين مى گويد: «فَوَقاهُ اللّه ُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا» [٧] .
و عجب از آنكه او را غمى باشد، چگونه پناه به اين ندهد: «لا إِلهَ إِلاّ أَنْت