تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ١٦٣

ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۶۱)

۵۴۴.مَن ضَمَّ يَتِيماً إِلى طَعامِهِ وَشَرابِهِ حَتّى يَستَغنِيَ عَنهُ وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ.

ترجمه: هر كه يتيمى را با خود گيرد به طعام و شراب تا چنان شود كه از او مستغنى شود، بهشت او را واجب شود.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۲۶۶؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۴۹، با اختلافى مستدرك الوسائل، ج ۱، ص ۱۴۸)

۵۴۵.مَن طَلَبَ الدُّنيا بِعَمَلِ الآخِرَةِ فَما لَهُ فِي الآخِرَةِ مِن نَصِيبٍ.

[ ترجمه: آنكه به كار آخرت دنيا را طلب كند در آن سراى او را نصيبى نباشد. ]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۶۶۳)

۵۴۶.مَن عَلِمَ بِعِلمٍ فَكَتَمَهُ أُلجِمَ يَومَ القِيامَةِ بِلِجامٍ مِنَ النّارِ.

ترجمه: هر كس كه او علمى داند و او را از آن بپرسند پنهان كند، فرداى قيامت او را بيارند، لگامى از آتش بر دهن او كرده.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۲۴۴)

۵۴۷.مَن عَمَّرُهُ اللّه ُ سِتِّينَ سَنَةً فَقَد أَعذَرَ إِلَيهِ فِي العُمرِ.

ترجمه: هر كه را خداى شصت سال عمر دهد، عذر برانگيخته باشد با او در باب عمر.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۴، ص ۳۹۶)

۵۴۸.مَن عَمِلَ عَمَلَ قَومِ لُوطٍ فَاقتُلُوا الفَاعِلَ وَالمَفعُولَ.
ترجمه اين حديث بلافاصله پس از آن نيامده؛ بلكه ده سطر پيش از حديث، آن هم به روايت عكرمه از عبداللّه كه رسول صلى الله عليه و آله گفت: هر كه عمل قوم لوط كند، فاعل را و مفعول را بكشيد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۲، ص ۴۲۶)

۵۴۹.مَن فاتَتهُ صَلاةُ العَصرِ فَكَأَنَّما وَتَرَ مالَهُ وَأَهلَهُ.

[ ترجمه:آنكه نماز عصرش فوت شود مانند آن كسى است كه مال و اهلش را به