۱۱۲۴.قتاده گفت در اين آيه ما را روايت كردند از رسول علنفقه مرد است در سبيل خداى تعالى، يكى را هفتصد چندان بدهند. و امّا آن دو عمل كه مثل به مثل است آن است كه بنده عزم كند كه حسنه بكند، آنگه نكند او را يك حسنه نويسند و چون همّت كند كه سيّئه بكند، آنگه بكند، او را يك سيّئه بنويسند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۲، ص ۳۶۳)

۱۱۲۵.سفيان ثورى گفت:چون خداى تعالى اين آيه فرستاد: «مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها» [٢] ، رسول گفت: «بار خدايا بيفزاى براى من».
حق تعالى آيه فرستاد: «مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللّه ِ» [٣] الآية، رسول عليه السلام گفت: «ربّ زدامّتى؛ بار خدايا! بيفزاى امّت مرا».
خداى تعالى آيه فرستاد: «يُوَفَّى الصّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ» [٤] ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۲، ص ۳۶۳)

۱۱۲۶.روايت است از ابو اُمامه از أُبَىِّ كعب كه گفت رسو«هر كه سوره اعراف بخواند، خداى تعالى ميان او و ميان ابليس حجابى پديد آورد و آدم روز قيامت براى او شفاعت كند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۲، ص ۳۶۶)

۱۱۲۷.ابو هريره روايت كرد از رسول عليه السلام كه او گفت«چون فرشتگان به بالين بنده مؤمن حاضر آيند كه اجل او نزديك رسيده باشد، گويند: اى روح پاك كه در تن پاك بودى! به فرمان خداى بيرون آى حميده و پسنديده و بشارت باد تو را به روح و ريحان و خداى، نه غضبان و خشمناك بر تو. آنگه مى برند آن را تا به آسمان دنيا برند، گويند در بگشاييد. گويند: خازنان آسمان كه اين روح كى است؟ گويند: روح فلان بنده مؤمن است. گويند: مرحباً بالنفس الطيّبة الّتي كانت في الجسد الطيِّب ادخلي حميداً وأَبشري بروح وريحان وربٍّ غير غضبان. و در بگشايند تا در رود و