تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ١٦٤

ظلم گرفته باشند.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۵، ص ۸۲)

۵۵۰.مَن فارَقَ الجَماعَةَ وَاستَذَلَّ الإِمارَةَ لَقِيَ اللّه َ وَلا وَجهَ لَهُ عِندَهُ.

ترجمه: هر كس كه از جماعت مسلمانان مفارقت كند و امارت را يعنى امامت را ذليل و خوار دارد با پيش خداى تعالى شود و او را به نزديك خداى هيچ روى نباشد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۱۰۸)

۵۵۱.مَن فُتِحَ لَهُ بابٌ فِي الدُّعاءِ فُتِحَت لَهُ أَبوابُ الإِجابَةِ.

ترجمه: هر كه دَرِ دعا بر او بگشايند، دَرِ اجابت بر او گشاده بود.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۲۹۸)

۵۵۲.مِن فِقهِ المَرءِ رِفقُهُ فِي المَعِيشَةِ.

[ ترجمه: از دانائى مرد مُداراى اوست در هزينه زندگى.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۴، ص ۳۷۶؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۳۴؛ با «مَنْ فقه» شروع مى شود)

۵۵۳.مَن قَدَّمَ ثَلاثَةً مِنَ الوَلَدِ لَم يَمَسَّهُ النّارُ إِلاّ تَحِلَّةَ القَسَمِ.

ترجمه: هر كس كه سه فرزند را در پيش افكند، آتش به او نرسد، الاّ به مقدار تحليل سوگند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۳۷۷)

۵۵۴.مَن قَرَءَ بِسمِ اللّه ِ الرَّحمنِ الرَّحِيمِ كَتَبَ اللّه ُ لَهُ بِكُلِّ حَرفٍ أَربَعَةَ أَلفِ حَسَنَةٍ وَمَحاعَنهُ أَربَعَةَ أَلفِ سَيِّئَةٍ وَرَفَعَ اللّه ُ لَهُ أَربَعَةَ أَلفِ دَرَجَةٍ.

ترجمه: هر كه اين آيه بخواند، خداى تعالى او را به هر حرفى چهار هزار حسنه بنويسد و چهار هزار سيّئه بسترد و چهار هزار درجه از براى او ترفيع كند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۱، ص ۱۶)

۵۵۵.مَن قَنَعَ شَبِعَ وَمَن لا يَقنَعُ لا يَشبَعُ.