(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۲، ص ۱۶۶؛ مسند احمد، ج ۱، ص ۳۹۹؛ حلية الاولياء، ج ۴، ص ۱۱۲؛ ج ۵، ص ۳۷؛ ج ۶، ص ۲۸۵؛ ج ۷، ص ۳۰۸؛ احياء العلوم، ج ۳، ص ۱۲۶؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۸۴)
اين حديث در مآخذ ديگر به صورت هاى گوناگون روايت شد:
أَلْمَرْءُ مَعَ مَن أَحَبَّ وَلَهُ مَا اكْتَسَبَ؛ أَلْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ وَأَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ. «كنوز الحقائق، ص ۱۳۷؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۸۴»
أَلْعَبْدُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ، أَلْعَبْدُ عِنْدَ ظَنِّهِ بِاللّه ِ وَهُوَ مَعَ مَنْ أَحَبَّ. «جامع الصغير، ج ۲، ص ۶۷؛ كنوز الحقائق، ص ۸۴»

۴۹۰.مَرِجَت عُهُودُهُم وَأَماناتُهُم.

[ ترجمه: پيمانها و امانتهايشان باطل شد و فاسد گشت.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۵، ص ۱۳۳)