تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ٢٣٠
۸۰۲.رسول عليه السلام گفت:و ده روز».
(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۴۰۰)
۸۰۳.رسول عليه السلام گفت:«همّت كردم كه سراى قومى بسوزند در سراى ايشان كه به نماز پيشين به نماز حاضر نمى آيند».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۴۰۷)
۸۰۴.ابوذر روايت كند از اميرالمؤمنين على عليه السلام ا«خداى تعالى را در آسمان اوّل دنيا حلقه اى است ميان آسمان. چون آفتاب به آنجا رسد، نيمه روز بود كه چون به آن حلقه به در شود، زوال آفتاب باشد. چون آفتاب به آن حلقه بشود، همه چيزى خداى را (جلّ جلاله) تسبيح مى كند. خداى تعالى براى شرف آن وقت را گفت نماز كنى و آن وقت و آن نماز را به ذكر تخصيص كرد و در آن ساعت درهاى آسمان گشاده باشد و دعا در آن وقت مستجاب بود».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۴۰۷)
۸۰۵.ابوذر الغفارى گفت رسول عليه السلام نماز ديگر بكرد«اين نماز به فريضه كردند بر آنان كه پيش از شما بودند در آن تقصير كردند. هر كه بر آن محافظه كند، مزدش دوباره بدهند و از پسِ اين نماز نيست تا ستاره اى بينند؛ يعنى نماز شام».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۴۰۸)
۸۰۶.عايشه روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«فاضل ترين نمازها به نزديك خداى تعالى نماز شام است. خداى تعالى آن را از مسافر فرو نهاد و از مقيم نماز شب را به آن فتح كرد و نماز روز را به آن ختم كرد. هر كس كه او نماز شام بكند و در عقب او دو ركعت نماز كند، خداى تعالى براى او در بهشت كوشكى بنا كند و هر كس كه از پسِ آن چهار ركعت نماز كند، خداى تعالى او را گناه بيست ساله (يا گفت چهل ساله)