ترجمه:مُصِر نباشد آن كس كه استغفار كند؛ اگر چه در روزى هفتاد بار با سر گناه شود.
در صفحه ۶۵۴ جلد اوّل در ترجمه همين حديث شيخ به اين جمله شروع مى كند: «اصرار نكرده باشد آنكه...»

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۹۶ و ۶۵۴؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۲۱)

۴۶۱.ما أَظَلَّتِ الخَضراءُ وَلا أَقَلَّتِ الغَبرَاءُ أَصدَقَ لَهجَةً مِن أَبِيذَرٍّ.

ترجمه: آسمان سايه بر كس نيفكند و زمين كس را برنگرفت، راستگوتر از ابوذر.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۲، ص ۶، ۶۵۲؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۲۱)

۴۶۲.مَا امتَلَأَت دارٌ حَبرَةً إِلاَّ امتَلَأَت عِبرَةً.

ترجمه: هيچ سرايى پر از خرّمى نشد، الاّ پر از آب چشم شد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۳، ص ۴۲۵؛ ج ۴، ص ۲۵۴)

۴۶۳.ما حَلَفَ بِالطَّلاقِ وَلاَاستَحلَفَ بِهِ إِلاّ مُنافِقٌ.

ترجمه: به طلاق سوگند نخورد و سوگند ندهد، الاّ منافقى.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۵، ص ۳۴۲؛ با اختلاف در: صحيح بخارى، ج ۷، ص ۷۳؛ عينى، چاپ دهم، ص ۳۴۹؛ قسطلانى، ج ۹، ص ۲۸؛ عسقلانى، ج ۱۰، ص ۳۶۹)

۴۶۴.ما خابَ مَنِ استِخارَ وَلا نَدِمَ مَنِ استَشارَ.

ترجمه: خائب نشود آنكه استخاره كند و پشيمان نشود آنكه مشورت كند.

(تفسير