۱۷۲۹.رسول صلى الله عليه و آله گفت:«در بهشت سريرهايى باشد در غايت بلندى و اقلّ و اكثر طول آن صد ساله و كمتر و بيشتر».
مشركان گفتند: پس چگونه بر آن شوند؟
«سر فرود آرند تا مؤمنان پاى بر آن نهند ايشان را».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۵۱۶)

۱۷۳۰.روايت است از زِرِّ حُبيش از أُبَىِّ كعب كه رسول ص«هر كه او سورة الفجر بخواند در ايام عشر، خداى تعالى او را بيامرزد و هر كس در دگر روزها بخواند، او را نورى باشد روز قيامت».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۵، ص ۵۱۸)

۱۷۳۱.انس مالك روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله گف«هيچ ايّام نيست كه خداى تعالى دوست تر دارد كه بنده در او عمل صالح كند فاضل تر از اين ايّام و روزه هر روزى برابر است به روزه سالى و قيام هر شبى از او به قيام شب قدر».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۵۱۹)

۱۷۳۲.در خبر است كه رسول را صلى الله عليه و آله گفتند:جوانى است كه از اين ده روز پيوسته روز روزه دارد. او را بخواند و گفت: «چه شنيده اى در فضل اين ايّام؟»
گفت: يا رسول اللّه ! چيزى نشنيده ام. جز آن نيست كه ايّام حج است و حاجيان در اين ايّام در افعال حج باشند. من نيز خواهم كه در چيزى باشم.
گفت: «بشارت باد تو را كه هر كه يك روز از اين ده روز روزه دارد، همچنان باشد كه صد برده آزاد كند و صد شتر قربان كند و صد اسب در راه خدا بر غازيان وقف