۱۱۹۴.عبداللّه عمر روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آليَأْكُلَهُ الذِّئْبُ» [١] ايشان از او بياموختند و آن را دست افزار خود كردند و گفتند: «فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ» [٢] ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۳، ص ۱۱۳)

۱۱۹۵.عكرمه روايت كرد از عبداللّه عبّاس از رسول عليه ال«هر كه او خواب نديده باشد، گويد خواب ديدم و دروغ گويد، روز قيامت دو دانه جو به دست او دهند و او را تكليف كنند تا بر يكديگر ببندد و هر كه گوش با حديث قومى كند كه نخواهند ايشان كه او بشنود، فرداى قيامت سرب در گوش او گذارند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۳، ص ۱۳۲)

۱۱۹۶.رسول صلى الله عليه و آله گفت:«عجب مى دارم از يوسف و كرم او و صبر او و اللّه يغفر له؛ و خداى بيامرزد او را! با آنكه رسول آمد و او را پرسيد كه تأويل خواب ملك چيست؟ بگفت و امتناع نكرد و اگر به جاى او من بودمى، گفتمى تا از زندانم بيرون نياريد، نگويم. و عجب دگر از صبر او كه چون رسول باز آمد و گفت: بيرون آى، با آنكه مدتى دراز در زندان بمانده بود، گفت: برو و ملك را بگو تا احوال من از آنان زنان پرسد تا ايشان چرا دستها ببريدند و اگر به جاى او من بودمى، شتاب كردمى تا بيرون آمدمى. او سخت حليم و ساكن بوده است».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۳، ص ۱۳۸)

۱۱۹۷.در وعده يعقوب به پسرانش، عبداللّه عبّاس روايت كرد«وعده ايشان به شب آدينه داد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۳، ص ۱۶۲)

۱۱۹۸.روايت است از سعيد جبير از عبداللّه عبّاس از أُبَى«هر كه اين سوره رعد بخواند، خداى تعالى او را به وزن هر ابرى كه آمد و خواهد آمد، در نامه اعمال ده حسنه بنويسد و روز قيامت از جمله وفاداران به عهد باشد».