[ ترجمه: بهشت را بر من عرضه داشتند تا آنجا كه خواستم از ميوه هاى آن بچينم و جهنم را بر من عرضه داشتند تا آنكه گرمى آن را با دستم از خود باز مى داشتم. ]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۹۱؛ صحيح مسلم، ج ۲، ص ۲۲۱؛ نووى، ج ۹، ص ۲۷۴)

۳۳۳.عَظِّمُوا ضَحاياكُم فَإِنَّها فِي القِيامَةِ مَطاياكُم.

ترجمه: قربان ها كه بكشى آن را تعظيم كنى كه آن در قيامت شتران شما باشند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۳، ص ۴۹۰)

۳۳۴.عُقُوقُ الوالِدَينِ وَشَهادَةُ الزُّورِ كَبِيرَةٌ.

ترجمه: در مادر و پدر عاصى شدن و گواهى به دروغ دادن كبيره است.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۷۵۶؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۵۲)

۳۳۵.عَلِّقِ السَّوطَ حَيثُ تَراهُ أَهلُ بَيتِكَ.

ترجمه: تازيانه جايى درآويز كه اهل خانه و زيردستان تو بينند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۱۶۱؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۵۲)

۳۳۶.عَلِيٌّ قائِدَ البَرَرَةِ وَقاتِلُ الكَفَرَةِ مَنصُورٌ مَن نَصَرَهُ وَمَخذُولٌ مَن خَذَلَهُ.