۱۲۴۱.روايت است از ابو اُمامه از أُبَىِّ كعب كه رسول عل«هر كه او سورة النّحل بخواند، خداى تعالى او را حساب نكند بر آن نعمت كه او را داده باشد در دنيا و او را مزد آنان دهد كه وقت مرگ وصيّتى نيكو كنند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۳، ص ۲۵۴)

۱۲۴۲.عبداللّه عمر گفت كه رسول عليه السلام گفت:«هيچ چيز نباشد و الاّ خداى را پيش از نماز پيشين و پس از زوال سجده كند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۳، ص ۲۷۳)

۱۲۴۳.عبداللّه عباس گفت رسول عليه السلام گفته است:«خمر آن بود كه از انگور گيرند، و سكر از خرما، و نقيع از انگبين، و مرز از كاورس و غبيرا از گندم، و من كه رسولم نهى مى كنم شما را از هر چه مستى كند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۳، ص ۲۸۰)

۱۲۴۴.در خبر است كه مردى به نزديك رسول عليه السلام آمديا رسول اللّه ! برادرم را از رنج شكم رنج مى باشد. گفت: «اسقه عسلا؛ بدو انگبين ده».
او برفت و انگبين داد. باز آمد و گفت يا رسول اللّه سود نداشت. گفت: «برو انگبينش ده. صدق اللّه و كذب بطن اخيك؛ خدا راست گو است و شكم او دروغ زن». برفت و انگبين داد او را. نيك شد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۳، ص ۲۸۱)

۱۲۴۵.عبداللّه بن حراد گويد:رسول عليه السلام را گفتم: يا رسول اللّه ! مؤمن زنا كند؟ گفت: «باشد كه كند».
گفتم: دزدى كند؟ گفت: «باشد كه كند».
گفتم: دروغ گويد؟ گفت: «نه، «إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُو?مِنُونَ بِآياتِ اللّه ِ» [٦] ».