اين حديث به صورت هاى ذيل نيز روايت شده: [الف] أَلرِّزْقُ يَطْلُبُ العَبْدَ كَما يَطْلُبُهُ. [ب] أَلرِّزْقُ يَطْلُبُ العَبْدَ كَما يَطْلُبُهُ أَجَلُهُ. «نثر الدر (از ابو سعد آبى) ؛ كنوز الحقائق، ص ۶۸»

۲۷۴.أَلرزقُ رِزقانِ رِزقٌ تَطلُبُهُ وَرِزقٌ يَطلُبُكَ.

ترجمه: روزى دو است: يكى تو او را طلب مى كنى و يكى او تو را طلب مى كند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۵، ص ۱۵۱)

۲۷۵.رِضاءُ اللّه ِ مَعَ رِضاءِ الوالِدَينِ وَسَخَطُ اللّه ِ مَعَ سَخَطِ الوالِدَينِ.

ترجمه: رضاى خدا با رضاى مادر و پدر است و خشم خدا با خشم مادر و پدر است.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۳، ص ۳۴۸؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۲۰)

۲۷۶.رُفِعَ عَن أُمَّتِي أَلخَطَأُ وَالنِّسيانُ وَمَا استَكرَهُوا عَلَيهِ.

ترجمه: از امّت من برداشتند خطا و نسيان و آنچه ايشان را بر آن اكراه كنند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۳۸۰ و ۵۰۲؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۲۰)

۲۷۷.رَكعَتانِ يَركَعُهُمَا العَبدُ فِي جَوفِ اللَّيلِ الآخَرِ خَيرٌ لَهُ مِنَ الدُّنيا وَما فِيها لَولا أَن أَشقَّ عَلى أُمَّتِي لاَفتَرَضتُها عَلَيهِم.

ترجمه: دو ركعت نماز كه بنده بكند در ميانه شب در نصف آخر بهتر است او را از دنيا و هر چه در دنيا است، و اگر نه آنستى كه مشقّت بر امّت نمى نهم كردمى فريضه بر ايشان.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۶۳۲)

۲۷۸.أَلرُّؤيا لِلأَوَّلِ عابِرٌ.

ترجمه: خواب اوّل تعبير كننده راست.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۳، ص ۱۳۳)

۲۷۹.أَلرُّؤيا عَلى رِجلِ طائِرٍ مالَم يُعَبَّر فَإِذا عُبِّرَتْ وَقَعَت وَإِنَّ الرُّؤيا جُزءٌ مِن سِتَّة