۳۵.أَربَعُ مَن كُنَّ فِيهِ فَهُوَ مُنافِقٌ وَمَن كانَت فِيهِ خَصلَةٌ مِن هذِهِ كانَت فِيهِ خَصلَةٌ مِنَ النِّفاقِ، إِذا حَدَّثَ كَذَبَ، وَإِذا وَعَدَ أَخلَفَ وَإِذا عاهَدَ أَغدَرَ وَإِذا خَصَمَ فَجَرَ.

ترجمه: چهار خصلت است كه هر كه را اين چهار خصلت باشد منافق بود و هر كه را يك خصلت از اين چهار باشد، خصلتى از نفاق در او باشد، چون حديث كند، دروغ بگويد؛ و چون وعده دهد، خلاف كند؛ و چون عهد كند، غدر كند؛ و چون دست يابد، فجور كند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۲، ص ۶۱۶؛ صحيح بخارى، ج ۱، ص ۱۳؛ عينى، ج ۱، ص ۲۸؛ عسقلانى، ج ۱، ص ۱۴؛ قسطلانى، ج ۱، ص ۱۵۹)

۳۶.إِرفَعُوا أَلسِنَتَكُم عَن عَلِيٍّ فَإِنَّهُ خَشِنٌ فِي ذاتِ اللّه ِ، غَيرُ مُداهِنٍ فِي دِينِهِ.

ترجمه: زبان از على كوتاه كنيد كه او مرد درشت است در ذات خداى و مداهنه نكند در دين خداى.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۲، ص ۱۹۱)

۳۷.أَلأَرواحُ جُنُودٌ مُجَنَّدَةٌ فَما تَعارَفَ مِنهَا ائتَلَفَ وَما تَناكَرَ مِنهَا اختَلَفَ.

] ترجمه: ارواح لشكريانى آماده اند آنان كه آنها بشناسد پيوند كنند و آنان كه نشناسد جدا شوند.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۱۵۸؛ عينى، ج ۷، ص ۳۱۸؛ مسلم، ج ۸، ص ۴۱؛ بخارى، ج ۴، ص ۹۷؛ مسند احمد، ج ۲، ص ۲۹۵؛ جامع صغير، ج ۱، ص ۱۲۱؛ احياء العلوم، ج ۲، ص ۱۱۱)

۳۸.أَرواحُهُم فِي أَجوافِ طَيرٍ خُضرٍ، تَروِي مِن أَنهارِ الجَنَّةِ وَتَأكُلُ مِن ثَمَرِها وَتَأوِي إِلى قَنادِيلَ مِن ذَهَبٍ فِي ظِلِّ العَرشِ.

ترجمه: ارواح ايشان در حوصله مرغان سبزها شد كه از جويهاى بهشت آب