۱۳۳۶.ابو هريره روايت كرد از رسول عليه السلام كه او گفتايشان گداخته كند و همچنين در همه اندام ايشان برود تا به قدم ايشان رسد».
آن گه گفت: «اين صهر باشد باز ديگر باره با سر شوند و همچنين مى كنند با او».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۳، ص ۵۹۰)

۱۳۳۷.روايت كرده اند كه رسول عليه السلام گفت:«هيچ كس نيست كه حمد دوست تر دارد از خداى تعالى».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۳، ص ۵۹۱)

۱۳۳۸.و در خبر مى آيد كه رسول عليه السلام بر منبر گفت د«گواهى به دروغ معادل است شرك به خداى را».
آن گه اين آيه [٣] بخواند... رسول عليه السلام گفت: «يبعث شاهدُ الزُور مولغاً لسانه في النار؛ گواه دروغ را برانگيزند زبان در آتش كرده، روز قيامت».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۳، ص ۵۹۵)

۱۳۳۹.روايت است از زِرِّ بن حُبيش از أُبَىِّ كعب كه رسو«هر كه او سورة المؤمنون بخواند، فرشتگان او را بشارت دهند به روح و ريحان؛ بر وجهى كه چشم او روشن شود وقت نزول ملك الموت به او به بركت اين سوره».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۳، ص ۶۱۵)

۱۳۴۰.ابوهريره روايت كرد از رسول عليه السلام كه:«چون بنده در نماز ايستد، خداى تعالى بدو نگرد. چون بنده به جايى نگرد، خداى تعالى گويد: بنده من به تو مى نگرم، تو به كه مى نگرى؟ به كسى مى نگرى كه او تو را از من بهتر است. روى به من آر كه از من بهتر تو را نباشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۳، ص ۶۱۷)

۱۳۴۱.عطاء روايت كرد كه رسول عليه السلام مردى را ديد كه«اگر دل اين مرد خاشع بودى، اعضاى او نيز خاشع بودى».

(تفسير