۱۰۶۶.انس مالك روايت كند كه رسول عليه السلام گفت:«روز قيامت كافر را گويند اگر ملك دنيا تو را بودى، فدا كردى تا از اين عذاب نجات بودى تو را؟ گويد: آرى. گويند: از تو دون اين خواستند و كم از اين اجابت نكردى».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۲، ص ۱۴۶)

۱۰۶۷.رسول عليه السلام گفت:«دزد را قطع دست در قيمت سپرى باشد و قيمت سپرى در عهد رسول عليه السلام دينارى بود يا ده درم».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۲، ص ۱۴۸)

۱۰۶۸.البراء بن عازب روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت«اين آيات سه گانه خاصّ است به كافران و كافران را وصف كرد به آنكه ظالم و فاسق است و لكن همه ظالم و فاسق را وصف نكنند به كفر».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۲، ص ۱۵۶)

۱۰۶۹.عبادة بن الصامت روايت كرد از رسول عليه السلام كه«هر كه از تن خود چيزى به صدقه كند، خداى تعالى آن را كفّاره گناهان او كند به قدر آنچه او صدقه كرده باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۲، ص ۱۶۰)

۱۰۷۰.ابو الدردا گفت از رسول عليه السلام شنيدم كه گفت:«هيچ مسلمانى نباشد كه او را اصابتى و جنايتى كنند بر چيزى از اندامش و آن صدقه كند بر جانى و الاّ خداى (عزّوجلّ) درجتش رفيع كند و گناهانش فرو نهد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۲، ص ۱۶۰)

۱۰۷۱.يكى از جمله صحابه رسول گفت من از رسول عليه السلام«هر كه او عفو كند كسى را از خونى يا كم از آن، كفّاره گناه او باشد از آن روز كه از مادر زاده باشد تا