تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ٥١٨
ترجمه: اگر من زنده مانم، رأى خود در آن بينم و اگر بميرم، بكشيد او را ضربة بضربة و مُثله مكنيد او را كه رسول عليه السلام گفت: مُثله مكنيد و اگر همه سگ گزنده باشد.
(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۳، ص ۳۵۲)
۱۸۳۱.محمد بن خالد البرقى روايت كرد از پدرش، از محمد بنإِنَّ اللّه َ تَعالى خَلَقَ الخَلْقَ وَكانَ غَنِيّاً عَنْ خَلْقِهِمْ لَمْ يَخْلُقْهُمْ لِجَرِّ مَنْفَعَةٍ وَلا لِدَفْعِ مَضَرَّةٍ وَلكِنْ خَلَقَهُمْ وَأَحْسَنَ إِلَيْهِمْ وَاَرْسَلَ إِلَيْهِمُ الرُّسُلَ لِيَفْصِلُوْا بَيْنَ الحَقِّ وَالبَاطِلِ فَمَنْ أَحْسَنَ كَافَاهُ بِالْجَنَّةِ وَمَنْ اَسَاءَ كَافَاهُ بِالنَّارِ.
ترجمه: خداى تعالى خلقان را بيافريد و از ايشان مستغنى بود نه براى جرّ منفعتى آفريد ايشان را و نه براى دفع مضرّتى و پيغمبران فرستاد به ايشان و بيان حلال و حرام كرد ايشان را تا فصل و تميز كند ميان حق و باطل و هر كه احسان كند او را، مكافات كند به بهشت و هر كه اسائت كند او را، مكافات كند به دوزخ.
(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۳، ص ۶۴۴)
۱۸۳۲.صادق را عليه السلام پرسيدند از سبب تحريم صدقات برإِنَّ اللّه َ تَعَالى نَزَّهَنَا عَنْ غُسَالَةِ أَمْوالِ النَّاسِ.
ترجمه: خداى تعالى ما را [منزّه] داشت از دست شوره مالهاى مردمان.
(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۲۴۰)