۱۹۷۰.اميرالمؤمنين عليه السلام گفت:ايشان را از دريا ماهى آيد، چندان كه جز خداى حدّ و اندازه آن نداند، ايشان بگيرند آن ماهيان را و ذخيره كنند تا سالى ديگر و يكديگر را به آواز كبوتر خوانند و آواز بلندشان چون بانگ گرگ باشد و جفت چنان گيرند كه بهايم».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۳، ص ۴۵۰ ـ ۴۵۱)

۱۹۷۱.اميرالمؤمنين عليه السلام گفت:«و اللّه كه ايشان را حشر نكنند بر اقدام (يعنى پياده)؛ بل ايشان را اشتران آرند به پالاى زر و نجيبانى به زينهاى ياقوت. اگر خواهند بروند و اگر خواهند بپرند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۳، ص ۴۹۰)

۱۹۷۲.در تفسير «عهد» در آيه شريفه: «لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلاّ مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً» [٣] ، صادق عليه السلام گفت: «مراد به اين عهد، وصيّت است كه مرد عند حضور اجل وصيّت كند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۳، ص ۴۹۱)

۱۹۷۳.جعفر بن محمد الصّادق عليه السلام گفت:«طه، طهارت اهل بيت رسول است».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۳، ص ۴۹۵)

۱۹۷۴.محمّد بن خالد البراقى روايت كرد از پدرانش، از محم«براى آنكه تا نعمتها كه در لم يزل مقدور او بود اظهار كند خلقان را در لا يزال و افاضه احسان خود بر ايشان».
آن گه گفت: «خداى تعالى خلقان را بيافريد و از ايشان مستغنى بود. نه براى حرّ منفعتى آفريد ايشان را و نه براى دفع مضرّتى. و پيغمبران فرستاد به ايشان و بيان حلال و حرام كرد ايشان را تا فصل و تميز كند ميان حق و باطل و هر كه احسان كند او را، مكافات كند به بهشت و هر كه اسائت كند او را، مكافات كند به دوزخ».

(تفسير