۱۵۲۱.عبداللّه عباس گفت كه رسول صلى الله عليه و آله گفت«چون روز قيامت باشد، منادى ندا كند كه هر كه بر خداى مزدى دارد گو بيا و مزد خود بستان. جماعتى برخيزند. فرشتگان گويند: مزد شما بر خداى چيست؟ گويند: ما آنانيم كه در دنيا عفو كرديم آنان را كه بر ما ظلم كردند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۴، ص ۵۷۸)

۱۵۲۲.واثلة بن الاشفع گفت از رسول صلى الله عليه و آله ك«از خجستگى زن آن باشد كه اوّل دختر زايد، آن گه پسر. نبينى كه حق تعالى در باب منّت ابتداى به دختران كرد، آن گه ذكر پسر كرد و گفت: «يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَيَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ» [٣] ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۴، ص ۵۸۰)

۱۵۲۳.روايت است از ابو اُمامه از أُبَىِّ كعب كه رسول صل«هر كه سوره زخرف را بخواند، فرداى قيامت از جمله آنان باشد كه خداى تعالى ايشان را گويد: «يا عِبادِ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ» [٥] ادخلوا الجنّة بغير حساب. خداى تعالى فرمايد: بندگان من! بر شما ترس و اندوهى نيست. به بهشت شويد بى شمار».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦]
، ج ۵، ص ۱)

۱۵۲۴.ابو موسى روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آله كه«در خانه كسى هست، جز قريش؟»
گفتند: نه مگر يكى از خواهرزادگان ايشان.
گفت: «او هم از ايشان باشد».
آن گه گفت: «اين كار در قريش باشد مادام تا در حكم عادل باشند و بر رعيّت