۱۳۸۸.انس مالك روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت:«خداى تعالى اين هفت سورت دراز مرا به جاى تورات داد، و طواسين به جاى زبور، و تفضيل داد به حواميم و مفصل و پيش از آن هيچ پيغامبر را نداده بود».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۴، ص ۱۱۱ ـ ۱۱۲)

۱۳۸۹.ابو اُمامه روايت كرد از أُبَىِّ كعب كه رسول عليه«هر كه او سورة الشعراء برخواند، خداى تعالى به عدد هر كه به نوح آيمان آورد و عدد آنكه به او كافر شدند و به هود و شعيب و صالح و ابراهيم و عيسى و محمّد (عليه و عليهم السلام) مؤمن شدند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۴، ص ۱۱۲)

۱۳۹۰.محمد بن الحنفيّه روايت كرد از اميرالمؤمنين عليه ا«طاء طور سينا است و سين اسكندريه است و ميم مكّه است. خداى تعالى قسم ياد كرد به اين چيزها».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۴، ص ۱۱۴)

۱۳۹۱.جابر عبداللّه انصارى روايت كرد از رسول عليه السلا«روز قيامت، چون اهل بهشت در بهشت قرار گيرند، يكى از جمله ايشان گويد: بار خدايا! حال دوست من فلان چيست؟ حق تعالى گويد: او به دوزخ است، گرفتار به گناه خود. اين مؤمن شفاعت كند. گويد: بار خدايا! اگر از كرم روى دارد او را به من بخش. گويد: بخشيدم. بروند و او را از دوزخ بياورند. عند آن حال كافران گويند: «فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ * وَلا صَدِيقٍ حَمِيمٍ» [٥]
».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۴، ص ۱۲۹)

۱۳۹۲.ابو هريره گفت:يك روز حسّان در مسجد رسول عليه السلام شعر مى خواند. عمر خطّاب بگذشت و به خشم درو نگريد. حسّان گفت: چه مى نگرى من اينجا شعر